Een gesprek over nachtzorg, teamwork en de kleine dingen die een groot verschil maken.
Het is bijna middernacht wanneer ik in het Beversthuis aankom. Op de gangen is het rustig, achter de schermen draait de zorg onverminderd verder.
Ik krijg een tas koffie aangeboden en schuif aan bij Inge, nachtverpleegkundige met twintig jaar ervaring, en Veerle, zorgkundige. Samen vormen ze een hecht duo met een duidelijke taakverdeling. Inge verwerkt de medicatie en bereidt alles voor de dag voor terwijl Veerle de bewoners ondersteunt en mee zorgt voor een vlot verloop van de nachtdienst.Tijdens onze kennismaking wordt al snel duidelijk hoeveel organisatie en voorbereiding er achter een goede nachtdienst schuilgaat. Ik ben benieuwd hoe hun nacht eruitziet en welke rol een efficiënt medicatieproces daarin speelt.Nog voor ik mijn eerste vraag kan stellen, vat Inge het perfect samen:“Tijdens een nachtdienst moet je op elkaar kunnen vertrouwen, maar ook op de processen die je ondersteunen.”Daarmee is de toon van ons gesprek meteen gezet.